W pokoju na siódmym piętrze w zimnym mieście budzą się dwie osoby. Mocno się obejmują, a jednak wciąż nie wystarcza to, by zapomnieć, gdzie zaczyna się jedno ciało, a kończy drugie. Żadne z nich nie ma płci ani twarzy, a oboje noszą więcej warstw skóry, niż powinny. To zmieniły ich stare rozczarowania i źle zagojone rany. Za pomocą nożyczek proszą się nawzajem o zgodę na odsłonięcie, rozdarcie i wejście do środka. Coś zapomnianego zmienia się we wspomnienie, które później przekształca się w palce, a w końcu w dłoń. Włosy zaczynają pachnieć, a pot leje się strumieniami. W zbliżeniach o bliskości widzimy tęsknotę za czymś nowym. Sztuka spotyka pornografię w rozdzierającej żądzy bez cenzury.