Jan nazywa siebie Buffalo. Kocha kowbojów, jest niewidomy i może stracić słuch. Dokument opowiada o jego podróży do Ameryki, gdzie chce odwiedzić wodza plemienia Navajo, który zamierza odprawić rytuał mający pomóc Janowi odzyskać słuch. Dzięki charyzmie Jana film jest pełen niewymuszonego humoru. W USA przypomina Don Kichota Dzikiego Zachodu — naiwnego awanturnika w świecie o wiele bardziej zwyczajnym, niż podpowiada mu wyobraźnia. Ten film obserwacyjny, ale niezdystansowany, pokazuje również, jak medium filmowe może odnosić się do osób niewidomych, nieustannie ukazując różnicę między tym, co postrzega Jan, a tym, co my faktycznie widzimy.