Wykorzystując technologię optyczną, dzieło to przenosi nas w samo serce środowiska twórczego Europy lat 20. XX wieku — od sztuki i kostiumów po muzykę, a nawet treści psychoanalityczne. Oprócz licznych form cytatu i nawiązań silne wrażenie robią przebłyski współczesnej scenerii. Czy powoli wznoszący się dźwig i okrągły zegar są metaforami tematyki dzieła? Studium ciała, zestawionego z odległymi i niedawnymi wspomnieniami ruchomych obrazów.