Opisuje dylemat reżysera wobec swoich postaci oraz poszukiwanie aktora-fetysza, który ostatecznie staje się jego wielką miłością. Jakby był to film dokumentalny, reżyser wspomina chwile ze swojego życia i fragmenty realizacji swojego filmu. Film opowiada historię poetki, która przybywa z XIX wieku i kontempluje cierpienie XX wieku. Zawiera hołdy dla jej przodków, zwłaszcza babki z Piemontu, oraz współczesnych jej idoli: aktorki Bárbara Mugica i Luchino Visconti.