W filmie biznesmen (postać Soho Eckstein z wcześniejszych filmów Kentridge’a) stoi na hotelowym balkonie i obserwuje fale. Mija czas, a morze cofa się i powraca w nieskończonych powtórzeniach. My, widzowie, patrzymy z jego perspektywy. Następnie scena przenosi się na wielki rysunek przedstawiający mężczyznę, wciąż ubranego w garnitur biznesowy, który teraz na przemian śpi i czyta gazetę na leżaku na brzegu. Rysunek składa się w serię obrazów, które wizualnie rozważają upływ czasu, przemysł i bezczynność. Twórczość Kentridge’a często obfituje w aluzje, a ten film nawiązuje do Starego Testamentu. Artysta wyraźnie wskazuje, że przekazy biblijne wpłynęły na jego sposób myślenia. Określa to jako „nadmierne zdeterminowanie”: motyw wynika z kilku odrębnych zbiorów znaczeń.