Dawno, dawno temu, daleko stąd, żył sobie staruszek ze staruszką. Spędzili ze sobą wiele lat, ale nie mieli dzieci. Pewnego dnia staruszek ulepił z ciasta laleczkę, położył ją na piecu i nagle z laleczki narodziło się dziecko. Nie było zwyczajnym chłopcem, bo rósł na ich oczach i jadł za siedmiu, aż wyrósł na wielkiego i silnego mężczyznę. Staruszków martwiło tylko to, że nie miał serca — w końcu był zrobiony z ciasta. Pewnego razu spotkał piękną dziewczynę z sąsiedztwa i zaczął prawić jej komplementy. Żartował sobie, a ona pomyślała, że się w niej zakochał. Nie wiedziała wtedy, że nie ma serca, i zakochała się w herosie. Zaczął się smucić i wyruszył, jak to mówią, by pokazać, na co go stać, i zobaczyć innych.