Film Patricka Cazalsa, La Dixième Muse, po raz drugi przywraca do życia Musidorę. Po raz pierwszy stało się to wraz z publikacją jego wcześniejszej książki na ten sam temat, wydanej wspólnie z Henrim Veyrierem w 1978 roku. Książka ta pozostaje niezbędną pozycją źródłową, ponieważ jej autor był pierwszą osobą od czasów Francisa Lacassina, która prześledziła karierę Musidory jako pionierskiej filmowczyni i artystki totalnej. Zawiera wcześniej nieodkryte dokumenty, które nie są już dostępne w swojej pierwotnej formie. Ten film również zawiera wiele nieznanych dotąd obrazów odnalezionych i wybranych przez Patricka Cazalsa. Przede wszystkim oferuje ożywiony obraz piękności w obcisłym czarnym kostiumie oraz jej głos, który przemawia bezpośrednio do nas, obok głosów wszystkich tych, których reżyser zgromadził, aby nawiązać subtelną więź z Musidorą i przenieść ją w nasze czasy.