Marcos (Gustavo Garzon), znudzony egzystencjalnie wykładowca uniwersytecki, otrzymuje grant na powrót do miejsca, w którym się urodził, i prowadzenie badań biochemicznych. Spotyka tam dawnego kumpla Raula (Leo Masliah), który jest teraz księdzem. W opowieści pojawiają się także ich szkolne lata sprzed 20 lat, przypadające na politycznie aktywne lata 70. w Argentynie. Wówczas Raul spotykał się z Tamarą (Victoria de Elizalde), która mieszka teraz w Paryżu z mężem Paulem (Ginger Poujoulet). Dojrzała Tamara (Laura Melillo) wraca, by być przy chorej matce, a Marcos nieświadomie natrafia na ślady korupcji na wysokim szczeblu, w którą zaangażowani są właściciele laboratorium pod przywództwem dr. Castembachera (Jean Pierre Reguerraz). W tym filmie kreacje aktorskie biorą górę nad fabułą, a Garzon przekonująco ukazuje rozczarowanego Marcosa, subtelnie różnicując jego postać. Ograniczony budżet filmu daje o sobie znać pod względem technicznym.