Młoda kobieta postanawia odnaleźć swój dom, którego została pozbawiona w wieku 4 lat z powodu wojny. Jedyną szansą na przedostanie się do strefy okupowanej jest potajemne przekroczenie granicy. Bariera graniczna, naturalna linia podziału — rzeka Enguri — oraz drut rozciągnięty przez rosyjskich żołnierzy składają się na sztucznie utworzoną linię. Szukając swojego domu, bohaterka poznaje życie osób wewnętrznie przesiedlonych 24 lata po wojnie i zanurza się w sztuce przetrwania, która zdaje się być wojną, a nie pokojem. Po drodze spotyka tak zwanych „łączników”, którzy pomagają jej przedostać się na terytorium okupowane. Historia ukazuje trwałe, wyniszczające skutki okupacji: to, jak może ona wymazać pojęcie „domu” i kojące poczucie bezpieczeństwa.