Istota „The Pearl of Tailorbird” tkwi w przygodnej poezji, która rodzi się w procesie wielokrotnych przekładów – z języka ptaków na język ludzi, z fonetyki na semantykę, z tekstu na obraz – i w którym ukryta przepuszczalność języka pomaga tworzyć wielowarstwowe współbrzmienia. Dla Hayamy tego rodzaju kapryśna dekonstrukcja językowa podkreśla centralną rolę języka w procesie antropocentrycznego budowania świata – i oferuje metodę przekształcania hegemonicznych sposobów poznania w takie, które być może z większą wrażliwością uwzględniają nasze własne korzenie w świecie przyrody. Wydobywając głębię skojarzeń z rytmicznej gry dźwięku, tekstu i obrazu, The Pearl of Tailorbird przypomina być może najbardziej poezję liryczną – albo zagadkę hermeneutyczną – ujętą w przestrzenną formę. (www.emptygallery.com)