The Dance of the Wind (arab. رقصة الريح) to film algiersko-tunezyjski i czwarty pełnometrażowy film Taïeba Louhichiego. Nakręcony cyfrowo, różni się od jego poprzednich filmów tym, że zamiast rozległych plenerów skupia się na medytacji. Podczas poszukiwania lokacji do swojego filmu w południowej Tunezji reżyser Youssef napotyka spojrzenie zachwycającej Berberki, która zabrania mu jej filmować. To początek wędrówki, która prowadzi go do upadku na rozległej pustyni, gdzie za dnia pada ofiarą miraży, a nocą — własnych lęków, wspomnień z dzieciństwa, pierwszych doświadczeń filmowych oraz obawy, że jego film poniesie klęskę, ponieważ pozwolił, by myśli odpłynęły. Jego samochód jest jedyną ostoją i środkiem oporu dzięki zawartości bagażnika, w którym trzyma scenariusze, zdjęcia i zapasy niezbędne do przetrwania.