Wizualny projekt badawczy na nowo przyglądający się koncepcjom filozofa i psychiatry Félixa Guattariego dotyczącym kultury animistycznej jako formy zbiorowej podmiotowości (zbiorowych układów enuncjacji), a także okresowi w jego życiu, gdy próbował położyć podwaliny pod fundamentalną krytykę koncepcji modernistycznych. W wywiadzie nagranym podczas wojny w Zatoce Perskiej (1991) Guattari mówił o wyłanianiu się geografii oporu, która powstaje zwłaszcza tam, gdzie systemy postkolonialne ulegają rozpadowi. Nowa, zdecentrowana, animistyczna podmiotowość ma kluczowe znaczenie dla ponownego przemyślenia „Przedmiotu, Innego jako potencjalnego nosiciela wymiarów cząstkowej podmiotowości, w razie potrzeby za pośrednictwem zjawisk neurotycznych, rytuałów religijnych lub zjawisk estetycznych”.