Tę historię opowiada akademik S. Yuryshev, dyrektor Instytutu Biochemii Stosowanej. Wydarzenia rozgrywają się w latach 20., podczas wojny domowej, gdy wysłał geologa na poszukiwanie miedzi w kopalniach węgla należących do kupca Stasova, oraz w latach 70., gdy kieruje Instytutem. Swoimi myślami i czynami jakby godzi przeszłość — rewolucyjny romantyzm lat 20. — z dziełem swojego życia, którym było odkrycie nowego pierwiastka chemicznego. Wierzy, że uda mu się go uzyskać, nawet gdy eksplozja w laboratorium odbiera życie jego najbliższemu przyjacielowi i współpracownikowi, a jego dorosły adoptowany syn, który również został chemikiem, cierpi podczas eksperymentów. Wierzy, nawet gdy kolejna próba na poligonie znów kończy się niepowodzeniem…