Rok 1946, Kirgistan. Ewakuowana z Leningradu kobieta z dwójką dzieci — sześcioletnimi i dziesięcioletnimi chłopcami. Ich ojciec przebywa w szpitalu, ciężko ranny. Panuje bieda i głód. Rodzina walczy o przetrwanie, sprzedając na rynku domowe dywany i zbierając wszystko, co może się przydać w gospodarstwie, w ruinach opuszczonych domów. Pewnego razu bracia znajdują na wysypisku książkę z pięknymi ilustracjami. To baśń Aleksandra Puszkina „Złota rybka”. Matka czyta im ją przed snem — i w życiu chłopców pojawia się marzenie oraz pragnienie, by stać się właścicielami upragnionej złotej rybki i trzech życzeń, z których jedno, oczywiście, dotyczy powrotu ojca, całego i zdrowego.