Ostatni film w trylogii Vidokle’a poświęconej kosmizmowi to medytacja nad muzeum jako miejscem zmartwychwstania — centralną ideą dla wielu myślicieli, naukowców i artystów awangardowych związanych z kosmizmem. Film, nakręcony w Państwowej Galerii Tretiakowskiej, Moskiewskim Muzeum Zoologicznym, Bibliotece Lenina i Muzeum Rewolucji, przygląda się muzealnym i archiwalnym praktykom gromadzenia, restauracji i konserwacji jako sposobom materialnego przywracania życia, nawiązując do eseju na ten temat, który Nikolai Federov napisał w latach 80. XIX wieku. W filmie występują współcześni naśladowcy Federova, kilku aktorów i artystów oraz pies rasy faraona, którzy w żartobliwy sposób inscenizują zmartwychwstanie mumii, wnikliwe oględziny Czarnego kwadratu Malevicha, przestrzenne konstrukcje Rodczenki, wypchane zwierzęta, artefakty rewolucji rosyjskiej, szkielety i manekiny w scenach przypominających żywe obrazy, tworząc współczesną wizualizację poezji zawartej w pismach Federova.