Na początku lat 90. holenderska grupa taneczna ‘t Concern poprosiła mnie, abym dołączył do jej członków przy opracowywaniu przedstawienia. Zwrócili się do mnie jako do filmowca, ponieważ celem było stworzenie spektaklu tanecznego, który obejmowałby ruchome obrazy. Grupa składała się z pięciu tancerek i jednego tancerza. To nietypowe połączenie skłoniło mnie do zaproponowania, aby oprzeć przedstawienie na archetypowej gospodyni domowej z lat 50. i jej codziennych obowiązkach. A także zestawić je z muzyką baletową Delibes, Čajkovskij i Glazunov. (Miałem ciotkę, która nigdy nie była baletnicą, ale słuchała muzyki baletowej, wykonując prace domowe). Pomysł polegał na zestawieniu każdej profesjonalnej tancerki z nieprofesjonalnym tancerzem. Jedynym zachowanym śladem tego przedstawienia są jego 16-milimetrowe entr’actes, prezentowane tutaj pod tytułem Echte clichés. Czy każdy stereotyp nie zawiera ziarna prawdy, które należy na nowo odkryć?