Artysta i filmowiec Eric Baudelaire przez cztery lata utrzymywał kontakt z uczniami klasy filmowej w szkole średniej na przedmieściach Paryża, w Saint-Denis. Pozostając na uboczu, ustępuje dzieciom miejsca, by mogły wyrazić swoje myśli i marzenia. Ich wypowiedzi są intuicyjne, dociekliwe, a zarazem pełne pasji i zaskakująco dojrzałe; dotyczą trudnych i złożonych kwestii, od rasizmu, imigracji i tożsamości po możliwości, jakie daje film jako medium. Gdy czas płynie niemal niezauważalnie, staje się jasne, że dzieci te nie tylko zostały współreżyserami tego filmu, lecz także bohaterami własnego życia.