Pod koniec 2013 roku Zina i Djo, obie mające niewiele ponad dwadzieścia lat, wracają do Tunezji z syryjskiego frontu, gdzie były przetrzymywane i gwałcone. Zina została rozdzielona od swojego dwumiesięcznego dziecka, a Djo dowiaduje się, że jest w ciąży, pogrąża się w milczeniu i wyraża swój syryjski koszmar wyłącznie w powieści, którą pisze. Tunezyjska prawniczka Nadia i Dora, lekarka niosąca pomoc humanitarną, pomagają im w trudnej i długotrwałej odbudowie; proces ten utrudniają przemoc ze strony ich najbliższego otoczenia, surowe osądy w mediach społecznościowych i ich lęk. Nadia, będąca również prawniczką Drissa, prześladowanego 21-letniego homoseksualisty, któremu zakazano uczęszczania do wszystkich placówek oświatowych, prosi go o pomoc Zinie w nadziei, że ich poruszające spotkanie pozwoli im otworzyć swoje czarne skrzynki, zaakceptować siebie i przeciwstawić się niesprawiedliwemu społeczeństwu.