Rodzinna fotografia, odgłos nadciągającej burzy, kot przechadzający się po kuchni, mężczyzna sam w tej przestrzeni. Wczesny melancholijny krótki metraż Paz Encina to rozmowa, której nie pokazano na ekranie. Czy już się odbyła, czy ma miejsce po tej krótkiej chwili? Posługując się wyłącznie napisami i językiem wizualnym, SUPE QUE ESTABAS TRISTE tworzy całą gamę emocji, nie musząc niczego „pokazywać”.