Stworzony z ocalałych nagrań na taśmie wideo „hi8” z początku lat 90., przedstawiających „schwimmen”, nastoletni industrialno-noise’owy zespół z (wówczas radzieckiego) miasta Nowosybirsk, film składa się z materiałów nakręconych wyłącznie wewnątrz siódmego piętra bloku, w mieszkaniu, w którym członkowie zespołu wspólnie mieszkali i pracowali, i/lub z tego miejsca. „phenomenon” emanuje poczuciem filmowej bezpośredniości, przywołując utracony świat immanencji bytu i ostatecznie sięgając po żywotną, niepewną energię efemerycznej przestrzeni „paranormalnej” — historycznej i metaforycznej — w której jedyną metaforą jest optyka. Kamera przesuwa się wzdłuż zamarzniętych kwadratów i przybliża szczegóły najbliższego otoczenia, niewinnie na nowo odkrywając konwencje video artu z poprzednich dwóch dekad: jednostką „tego, co się dzieje” nie jest wydarzenie, lecz doświadczenie, które odchodzi w zapomnienie wraz z anonimową, śniącą zbiorowością, której się przydarzyło.