W 1998 roku niemiecka dokumentalistka Daniela Schulz nakręciła film o dynamicznej partnerce Jorisa Ivensa, Bride of the Wind (Windsbraut), będący hołdem dla ich wieloletniej wspólnej pracy. Nazywając swoją przyjaciółkę Marceline „drugą częścią tej legendy [Jorisa Ivensa]”, składa jej hołd jako osobie, która po stracie „ukochanego i symbiotycznego partnera zachowała swój dynamizm i żywotność jako człowiek i filmowiec”. Ten portret filmowy pokazuje, że Loridan była w istocie kimś znacznie więcej niż cieniem u boku Ivensa.