Ona, świeżo upieczona matka, wędruje przez noc, która nigdy się nie kończy. Matka i córka są razem, ale samotne; porozumiewają się, a jednocześnie nie potrafią się ze sobą skontaktować — nie udaje im się nawiązać więzi. Nocą nie ma żadnego wyjątkowego dnia, nie jest to ani pierwszy, ani ostatni. Jutro będzie tak samo, a pojutrze również. W tym tkwi udręka.