Nowojorskie lato napędzają zmysłowe emanacje gorącego powietrza, wydobywające się z ust aspirujących aktorów, którzy próbują rozszyfrować żołądkowe domysły zawarte w prozie procesu przedprodukcyjnego. Kamera wideo przemyka przez dzielnice NYC podczas pełnej rozmachu wędrówki po wystawnych bankietach i bohemicznej bombastyczności, a przyziemna mądrość osób z dysfunkcją wzroku pomaga skierować protagonistę ku mądrościowym objazdom godnym jego cuchnącego projektu. W łysiejącej głowie twórcy wideo kiełkuje sztuka teatralna, a gdy jej obecność daje o sobie znać wśród rozmaitych ofiar jego wizji, dzielimy z nimi grozę postępującego wieku oraz opisowe tyrady na temat przeznaczenia skazanych na upadek potępieńców.