Loie Fuller była ważną innowatorką w dziedzinie tańca, kostiumów i projektowania oświetlenia teatralnego na przełomie XIX i XX wieku. Jej Tańce Serpentynowe stały się niezwykle popularne i zainspirowały dziesiątki naśladowców; dziś są znane przede wszystkim dzięki wczesnym filmom nakręconym przez takich twórców jak W.K.L. Dickson, Alice Guy Blache, Segundo de Chomon, Georges Melies i inni. Pod koniec kariery Fuller przywiozła swoją trupę na PPIE w San Francisco, gdzie występowała pod kopułą Palace of Fine Arts, zbierając fundusze, które miały umożliwić ocalenie tego obiektu przed zniszczeniem po zakończeniu targów. Laitala sfilmowała tancerkę z San Francisco, Jenny Stulberg, odtwarzającą migotliwą aurę Fuller we własnych choreograficznych interpretacjach. Następnie przeniosła wizerunek Stulberg na osobne taśmy filmowe, które połączą się ponownie podczas projekcji, tworząc widmową postać, która nadaje całości wymiar rzeźbiarski. Za dźwięk odpowiada Voicehandler.