Życie Antoniego z Padwy (1195–1231) od jego przybycia na wybrzeże Sycylii po katastrofie statku w 1221 roku aż do śmierci. Jest portugalskim mnichem, który po przybyciu do Włoch wyrusza na spotkanie ze św. Franciszkiem. Jego talent jako wybitnego kaznodziei zostaje odkryty przypadkiem. Większość życia spędza w Padwie i jej okolicach, w mieście rządzonym przez lichwiarzy. Antoni oferuje ochronę i przyjaźń Folco, niegdyś drobnemu przestępcy i pomocnikowi lichwiarzy, później fałszywie oskarżonemu o morderstwo. Nauki Antoniego i jego duchowa siła prowadzą do przemiany Padwy i kresu lichwy. Wkrótce po śmierci zostaje jej patronem, a 32 lata później otwiera się jego trumnę i okazuje się, że jego język pozostał nienaruszony.