Salvo miał pięć lat, gdy jego ojciec Vincenzo został aresztowany, praktycznie na jego oczach. Siedem lat później Salvo mieszka z wujkami i kuzynem, prowadząc kontrolowane i spokojne życie w okolicach Turynu, jednak jego ojciec wraca i zabiera syna na cztery dni. Vincenzo musi dostarczyć ważny ładunek do Bari i zabiera ze sobą Salvo (nomen est omen) jako zabezpieczenie: jak mówi, dziecko jest lepsze od broni, ponieważ jego obecność w razie ewentualnego zatrzymania przez policję może odwrócić uwagę. Nie jest to jednak jedyny powód, dla którego Vincenzo chce mieć Salvo przy sobie, a dziecko „Salv-atore” okaże się potencjalnym narzędziem odkupienia dla tego pogubionego ojca, który nie jest jednak całkowicie pozbawiony uczuć i troski.