Fabuła Four Seasons koncentruje się na kobiecie, która wchodzi do mieszkania sąsiada, by poskarżyć się na głośną muzykę, lecz zastaje go nagiego w wannie i krwawiącego. Narracja staje się następnie coraz bardziej złożona i niespójna, ponieważ mężczyzna nieustannie nazywa ją „Stellą”, choć ona wciąż powtarza mu, że ma na imię Lucy. Absurdalna fabuła, nawiązująca zarówno do Lokatora Romana Polańskiego (1976) i filmu Tramwaj zwany pożądaniem Tennessee Williamsa (1951), jak i do Powiększenia Michelangelo Antonioniego (1966) czy powieści Nieśmiertelny Jorge’a Louisa Borgesa (1949), sprawia, że Four Seasons to spektakularna, niskobudżetowa mieszanka filmu noir, thrillera, dokumentu, opery mydlanej i melodramatu.