8 maja 1945 roku. Maxim Prokhorov, major Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych, przybywa na niewielką północną wyspę. Mieszka tam jedenaście osób: pięć młodych kobiet, pięcioro dzieci w wieku od roku do trzech lat oraz kapitan Karp Nichiporuk. Młode matki zesłano na wyspę z terytoriów okupowanych przez faszystów, a ich dzieci są potomkami niemieckiego okupanta. Przybycie majora zakłóca spokojne życie na wyspie. Major ma „oczyścić” wyspę i pobliskie osady. Wojskowy zatwierdza plan zorganizowania w regionie obozu szkoleniowego dla sabotażystów. W nocy z 8 na 9 maja kobietom przekazują wiadomość o kapitulacji Niemiec, a ich nadzieja na przebaczenie i powrót do domu staje się pewnością. Pozwala im się nawet świętować Zwycięstwo.