W tym domu w niegdyś idealnej ramie można znaleźć potłuczone szkło. Pedro nosi w piersi naszyjnik podarowany mu przez dawno nieobecnego ojca. Zmuszony do codziennego noszenia maski, kierowany przez swoje kompleksy i pozbawiony prawa do wyrażania emocji, odnajduje tak bardzo potrzebną mu stabilizację w Gonçalo. Film ukazuje następnie przemianę tej postaci: niewinność zanika, miłość zostaje utracona, a władzę przejmują udręka i ból.