Dziesięć lat po tym, jak dokumentalista Tom Alandh zaczął filmować bezdomną narkomankę Pię Sjögren, realizuje o niej swój trzeci i ostatni film. Pia miała 14 lat, kiedy zaczęła palić marihuanę i zażywać narkotyki. Potem wszystko potoczyło się bardzo szybko. Cięższe narkotyki, mężczyźni, którzy ją bili, i lata zimnych nocy spędzonych w piwnicach i na strychach. Leczenie i kary. Ośrodki odwykowe i więzienia. Nawrót. Wciąż wracała na samo dno, wśród wstydu i poczucia winy. Przez dziesięć lat Tom Alandh i operator Björn Henriksson dokumentowali życie Pii. Powstały dwa filmy; to trzeci i ostatni, pokazujący, jak mimo przeciwności udało jej się wyjść z nałogu.