Historia „Jacka” jest dobrze znana. To piękna opowieść o dziecku z nieprawego łoża. Jego matka, Ida de Borancy, uwielbia kochaną małą istotę bez imienia i ojca, którą, gdy podrasta, postanawia umieścić w szkole z internatem. Nauczycielem literatury chłopca jest niejaki Amaury D'Argenton, miernota akademicka i pozbawiony natchnienia poeta. Podczas jednej z wizyt w szkole Mme. de Borancy zwraca uwagę na D'Argentona i zakochuje się w nim. „Niezdara życiowy” wkrótce porzuca swoją marnie płatną posadę i zamieszkuje z nią, sprawując nad nią całkowitą kontrolę. Szybko zaczyna nienawidzić małego Jacka i zmusza ją, by na stałe zostawiła go w szkole. Biedny chłopiec, nieprzyzwyczajony do rozłąki, ucieka, lecz gdy dociera do dawnego domu, odkrywa, że jego matka się przeprowadziła i mieszka teraz trzydzieści mil dalej. Wyrusza tam pieszo i dociera do domu matki całkowicie wyczerpany. Spotyka tam doktora Rivalsa i jego córkę Cecil.