Miejsce pamięci i walka z zapomnieniem mogą przybierać różne formy, co stanowi wspólny element tych dwóch filmów i twórczości Daniel Blaufuks. W Judenrein, czyli wolnym od Żydów, reżyser analizuje amatorskie nagrania z lat 80. z małej polskiej wsi, ocalone, by w biograficznej refleksji odnaleźć odpowiedzi na pytania dotyczące swojej historii. W Levantados do Chão orkiestra filharmoniczna przemierza opuszczony hotel na Azorach, a pustka pozostawiona przez ruiny odsyła tym samym do przeszłości, która wciąż jest obecna i dominująca.