Zasada filmu l'Ébranlement jest dwojaka: opiera się na wizualnym przybliżeniu dwóch odległych terminów (szermierki i sztucznych ogni) oraz na zasadzie wydatkowania (możliwości zrodzenia jednego przez drugie). Obrazy sztucznych ogni są montowane w echu ujęć pojedynku szermierczego, rozgrywającego się w perforowanej architekturze, z arkadami (Vieille Charité w Marsylii), która zwielokrotnia nieustanne przejścia od cienia do światła. W chwili starcia (gdy czubek floretu dotyka ciała przeciwnika) sztuczne ognie rozwijają się, jak gdyby doszło do kontaktu — eksplozja, epidemiczny sposób zakażania poprzez kolejne ukłucia, punkt po punkcie. Dotknięciu floretu odpowiada rozbłysk nieba. Gdy tylko niebo ciemnieje, po zgaśnięciu ostatnich igieł światła, pojedynek szermierczy może zostać wznowiony niczym karylion lub gra automatyczna. Atak jest błyskawicą, która podpala kołnierz.