André S. Labarthe, znany przede wszystkim z tego, że w 1964 roku stworzył wraz z Janine Bazin serial telewizyjny „Cinéastes de notre temps”, mówi tu bardzo niewiele o kinie. Rozmowy odsłaniają jego medytacyjny sposób myślenia, wyrażany za pomocą metafor, a raczej tego, co można by nazwać „rzeczami-ideami” (gruszka, szklanka, lalka, ślimak), by poruszać takie tematy jak czas, szybkość, śmierć, rzeczywistość, kontrola, przypadek, manipulacja, montaż…