Artykuł redakcyjny opublikowany w 1998 roku w magazynie Time stwierdzał, że Los Angeles „może po prostu mieć najbardziej nieudolny system transportu publicznego na całej planecie. . . . Zaniedbany system autobusowy, który wciąż obsługuje 91% wszystkich pasażerów transportu publicznego, jest teraz mniej więcej tak wydajny jak podróż na osiołku”. Wielokrotnie nagradzany Oscarem operator i reżyser Haskell Wexler (Medium Cool, Latino) stworzył nowy dokument przedstawiający trzy lata z życia grupy aktywistów korzystających z autobusów, z pasją zaangażowanych w walkę o przywrócenie w swoim mieście przystępnego cenowo, bezpiecznego i odpowiedniego transportu publicznego. To, co początkowo może brzmieć jak dobrze intencjonowany, lecz dość prowincjonalny temat filmu, zaowocowało naprawdę inspirującą lekcją o tym, jak wywodzący się z klasy pracującej, w większości należący do mniejszości obywatele tworzą skuteczny ruch społeczny oraz jak, podobnie jak Rosa Parks i uczestnicy bojkotu autobusów w Montgomery w stanie Alabama w latach 50., grupa zaangażowanych osób może skutecznie przeciwstawić się siłom dążącym do kontrolowania ich życia.