Rośliny takie jak Dracaena, Ficus i Philodendron stanowiły nieodłączny element socjalistycznej architektury modernistycznej lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Dziś pozostają wyrazistym przypomnieniem o państwie socjalistycznym. W „Currents” ruch roślin, jedynych pozostałych mieszkańców budynku, można odczytać jako część szerszego kontekstu — zmiany prądów. Jeden paradygmat rozumienia przestrzeni ustępuje miejsca innemu; koncepcja państwa opiekuńczego i jego przedsięwzięcia są traktowane z pogardą. Absurd to cecha tej sytuacji, w której to, co niegdyś miało wielkie znaczenie, staje się zupełnie nieistotne.