Przez dwanaście lat fotograf wojskowy Oleg Klimov dokumentował na kliszy rozpad Związku Radzieckiego. Był obecny niemal we wszystkich konfliktach zbrojnych i etnicznych lat 90. Jego zdjęcia trafiały na pierwsze strony wielu zachodnich gazet jako niemi świadkowie wojen na obszarze byłego Związku Radzieckiego. Kariera Olega wpłynęła jednak również na jego osobowość. Po kilku spokojnych latach nagle odkrywa w sobie traumę wojenną. Wiedziony wewnętrzną tęsknotą, wraca do niektórych miejsc, w których fotografował ludzi podczas wojny — do Górskiego Karabachu, Abchazji i Czeczenii — by odnaleźć osoby uwiecznione na zdjęciach.