Matti Breschel przez ostatnich piętnaście lat był jednym z najbardziej nieokiełznanych duńskich kolarzy w zawodowym peletonie. Jako wyjątkowo fotogeniczna postać — ma za sobą pracę fotomodela w Nowym Jorku i Mediolanie — zdobył dla Danii dwa medale mistrzostw świata. Jest kolarzem starej daty, bez agenta. W przygotowaniach do wyścigów korzysta z pomocy ojca i najbliższego otoczenia. Napędzało go samo szaleństwo. „To było jak życie z psychopatą” — mówi jego żona. Teraz jednak Matti zbliża się do końca kariery. „Nikt nie potrzebuje zwycięzcy, który już nie wygrywa” — przyznaje. W tym intymnym portrecie zbliżamy się do gniewu i samotności skrywających się za tą tak ujmującą twarzą.