Jak wiele chłopców i dziewcząt, których wczesne lata przypadły na czas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, 16-letnia Dusya marzyła o tym, by wyruszyć na front. Mieszkała z rodziną niedaleko Sukhumi i nie mijał tydzień, by nie zajrzała do miejscowego komisariatu wojskowego. Za każdym razem komisarz wojskowy odrzucał jej prośbę, ale Dusya nie dawała za wygraną i pewnego dnia zaproponowano jej, by wstąpiła do szkoły wywiadu.