Andrey Petrovich Lvov, weteran II wojny światowej, przeżył dobre i uczciwe życie, pomagając wychować trzy pokolenia potomków — córkę, wnuczkę, a następnie prawnuka, Andiego. Dobroczynny i łagodny wpływ pradziadka na Andiego był tak silny, że po rozpoczęciu służby wojskowej chłopak nie potrafił poradzić sobie z tyranią kapitana Yefremova, człowieka, którego liczne osobiste problemy i kompleksy przemieniły w mściwego i bezlitosnego potwora. Pewnego dnia, będąc w alkoholowym stuporze, kapitan wyciągnął broń w stronę Andiego, przypadkowo go zastrzelił i zabił. Podczas śledztwa kapitan zrzucił winę za „wypadek” na nieostrożność Andiego w obchodzeniu się z bronią. Sześć miesięcy później Andrey Petrovich poznał przerażającą prawdę kryjącą się za tym zdarzeniem od jednego z przyjaciół prawnuka, który został właśnie zdemobilizowany.