Bernardo skończył 90 lat i pracuje nad realizacją marzenia: chce nakręcić film o sztuce. Spędza niezliczone godziny na pisaniu scenariusza. Rozumie, że to żmudne i złożone zadanie: Czym jest sztuka? Kiedy mamy do czynienia ze sztuką? Jaki jest jej cel? Antonio, jego przyjaciel, postanawia pomóc, dzieląc się swoją wiedzą i doświadczeniem. Marcelo poznaje Bernardo za pośrednictwem Lucy, jego partnerki od ponad 60 lat, i zastaje go pogrążonego w pracy, pośród niepewności, frustracji i radości, nieodłącznych od każdego procesu twórczego. Obserwując go przy pracy, Marcelo pod wpływem marzenia Bernardo sam nabiera ochoty na realizację innego marzenia. Oferuje pomoc, a zarazem prosi, by mógł własnymi oczami uchwycić codzienną pracę Bernardo i stworzyć swój film. Marzenie to stopniowo przenosi się od dzieła, które Antonio rzeźbi za pomocą kamery Bernardo, ku spojrzeniu Marcelo.