Przypominająca wgląd w DNA współczesnego istnienia zapierająca dech w piersiach kompozycja Guzzetti zdaje się ujarzmiać wszystkie widzialne i niewidzialne siły, które łączą i dzielą ludzkość. Rozmaite siły — naturalne, polityczne, brutalne, spokojne, porywające i alienujące — tworzą zapośredniczoną złożoność, w której główny punkt, jakim jest śmiertelność, wydaje się zarazem wszechobecny i odległy. Guzzetti wskazuje na to surrealistyczne napięcie, dostrzegając jego nieodłączną ślepotę.