Od człowieka, który dał wam „Yevaylen” i „Nayev”, pochodzi przezabawny wgląd w armeńską kondycję i konieczność śmiechu w życiu. Trzeci, niezwykle zabawny i wciągający monolog Vahe porusza różnorodne tematy, takie jak rodzina, małżeństwo i ankiety, koncentrując się na tożsamości ormiańskich Amerykanów, a wreszcie na znaczeniu śmiechu. Łącząc osobiste historie z refleksjami nad armeńską kondycją, Vahe próbuje znaleźć odpowiedź na pytanie: „Czy Ormianie są naprawdę szczęśliwi, czy też — jak twierdzi irlandzka gazeta — jesteśmy najsmutniejszym narodem na świecie?”. Vahe wystawiał Dagaveen przez ponad cztery miesiące w Rococo w Pasadenie w Kalifornii, a następnie prezentował spektakl w różnych miastach USA, Kanady i Europy, gdzie występował przed pełną widownią.