Gustave Folcher, francuski rolnik, napisał w swoim dzienniku z 1939 roku, że lato było długie i upalne. Nie był jedyny. Wielu innych anonimowych Francuzów i Francuzek pisało o pięknie i cieple tych letnich miesięcy oraz o tym, jak odległe od ich myśli były groźby wojny. Za pośrednictwem domowych filmów, dzienników i listów One Last Summer opisuje ostatnie tygodnie pokoju we Francji oraz mieszankę ślepoty, wyparcia i proroczej przenikliwości tych, którzy stawiali czoła wojnie mającej wkrótce się rozpocząć.