Joaquim Bravo (Évora, 1935–Lizbona, 1990) po raz pierwszy wystawiał w 1964 roku, inaugurując działalność galerii 111 w Campo Grande, która miała stać się jedną z najważniejszych galerii w Portugalii. Jej doktrynalny wpływ i ogromna zdolność wzbudzania entuzjazmu oddziałały na grupę malarzy z Évory (Lapa, Palolo) na początku lat 60., a w latach 80. także na artystów takich jak Xana i Cabrita Reis. Po jego śmierci wzruszający hołd oddało mu szerokie i zróżnicowane grono artystów, od João Vieiry po Miranda Justo. Jego prace znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych i instytucjonalnych.