Budzimy się w Paryżu pod koniec 2013 roku i zanurzamy w symbolicznej podróży przez subiektywną naturę, która bezpośrednio doświadcza rzeczywistości, nie analizując jej. Myśl zostaje odrzucona i zastąpiona świadomością oraz nieświadomością. Intuicyjne skanowanie. Poprzez zmiany dźwięku i przekształcenia obrazu doświadczamy przemijalności i zmienności znaczenia oraz jego formalnej percepcji. Chodzi o bezpośrednie przeniknięcie do samego obiektu i oglądanie go od wewnątrz. W tym przypadku są to kubki z eukaliptusa, których życie widzimy, wibrujące w ich wnętrzu. Każdy ruchomy obraz ma na swój niepowtarzalny sposób własną zdolność komunikowania się, a między odizolowanymi aktami dochodzi do komunii.