Macià postanawia pojechać do Irlandii, podążając trasą, którą jego rodzice przemierzyli 20 lat temu. Bruna i María szukają miejsca, w którym mogłyby uciec od wszystkiego i odpocząć. Ich drogi przecinają się w Ardara, w hrabstwie Donegal, gdzie spędzają ostatnie dni lata. Lata, które kończy się nagle tam, gdzie kończy się Europa. ARDARA odtwarza ich podróż na podstawie relacji osób, które je widziały. Film jest portretem całej trójki oraz ludzi, którzy ich znali. To opowieść, która skłania do refleksji nad samym opowiadaniem historii.