Przez wiele pokoleń mieszkańców niewielkiego bośniackiego miasteczka górniczego mroczna kopalnia węgla Breza jest spełnieniem zawodowych marzeń i symbolem postępu, a zarazem przyczyną największej tragedii. Sakiba, pełna entuzjazmu kobieta o silnych poglądach, wyróżnia się wśród zdominowanej przez mężczyzn załogi górniczej. Nie może pojąć podziału zawodów na „kobiece” i „męskie” — z tym poglądem walczy od chwili, gdy w wieku dziewiętnastu lat dostała pracę w kopalni. Schodząc ciemnymi korytarzami, gdzie przepisy bezpieczeństwa są luźno przestrzegane, opowiada o tym, jak docenia naturalne światło, i o emeryturze, kiedy to ma nadzieję wypróbować nowe techniki uważności, o których jej kolega czyta w internecie. Sakiba nigdy nie była mile widziana przy wspólnym piciu z kolegami w lokalnym barze w dniu wypłaty, ale w końcu tańczy w rytm przebojów znanego jugosłowiańskiego zespołu rockowego, świętując swojego bohatera.