Eksperyment polegający na przeniesieniu na język filmu obrazu artystki Jacqueline Bosson. Szczególnie delikatne przedsięwzięcie, którego celem jest zachowanie jakości zarówno barw, jak i gamy czerni i bieli, skierowanie wzroku na pojedynczy fragment całości z góry określony przez jeden z wielu czynników składających się na „uczynienie widzialnym”, przy jednoczesnym uwzględnieniu faktu, że uwaga uwalnia się od hałasów i rozproszeń galerii, muzeum, świata… — odmiennych, a zarazem podobnych do tych z sali projekcyjnej — nieuchronność światła.