Dieudonné sam to przyznaje: grał „błazna”, co nie przeszkodziło mu stać się symbolem całego pokolenia, które przyszło na świat w dobie dekolonizacji, do tego stopnia, że angażował się w wyborcze przedsięwzięcia. Podobnie jak Coluche, jest „człowiekiem, którego trzeba pokonać” dla wszystkich mediów hołdujących poprawności. Czy za jego popularność odpowiadają wyłącznie jego skandaliczna reputacja i prowokacyjny humor?